Ойын барысында кездескен қиындықтарды жеңу арқылы бала өмірге бейімделеді. Баланың дамуы мен мінез-құлқының қалыптасуында рухани азықтың бірі. Ойынсыз өткен балалық шақтың қандай боларын елестету қиын. Ол – жетіліп келе жатқан сәби үшін өмірді танытатын құрал іспетті.
Көп жағдайда қоғамдық қарым-қатынас пен түрлі іс-әрекетті ойын арқылы үйренеді. Қиялы дамып, ойын қимылдары баланың бұлшық етінің де дұрыс жетілуіне жол ашады. Сондай-ақ, ұжымдық ойын арқылы көпшілікпен араласуға бейімделіп қана қоймай, кісілік келбеті де қалыптасады.
Ойын үстінде ақыл-ой міндеттерін шеше отырып бала мына нәрселерге жаттығады:
- өз еркімен есте сақтауға;
- және қайталап айтып шығуға;
- белгілері бойынша заттарды немесе құбылыстарды жіктеуге;
- заттардың қасиеттері мен сапаларын бөліп көрсетуге;
- жекелеген белгілеріне қарай оларды анықтауға .
Бұл ретте балабақшаның бала өміріндегі маңызы зор екенін атап өткен жөн. Ал бала мектепке барды деген сөз сүйікті ойыншықтарынан алыстады, бірақ ол үшін ойын тоқтады деген сөз емес. Жасына сай ойын формасы ғана өзгереді. Сондықтан мектепке баруды ойын жасының аяқталуы деп қарау қателік. Себебі, мектеп тәртібіне енді бейімделе бастаған бала ойын арқылы шаршағанын басады. Тіпті мектептің өзінде түрлі дидактикалық ойындар арқылы баланың сабаққа деген қызығушылығын оятып, белсенділігін арттыруға күш салады.
Ата-аналарға айтарымыз: баламның тәтті шағы бақытты өтсін десеңіз, үйіп-төгіп ойыншық алудың қажеті де, маңызы да жоқ. Бар болғаны оның ойын кеңістігін кеңейтіп, бірге ойынға аралассаңыз, шаттығын еселейсіз. «Ойнай білген – ойлай біледі» деген халық нақылын да ойға ала жүріңіз.